Muzeum im. Boleslawa Biegasa


Al. Jerozolimskie 51
00-697 Warszawa
Tel. +48 534 799 992

Mimo to zdołał zachować indywidualną formę swej twórczości, która zadziwia wyjątkowym zróżnicowaniem oraz bogactwem tematyki. Sławę przyniosły mu popiersia portretowe, zwłaszcza znakomite popiersie Boznańskiej.

więcej o Bolesławie Biegasie »

Godziny otwarcia


Poniedziałek: nieczynne
Wtorek: 12.00 – 18.00
Środa: 12.00 – 18.00
Czwartek: 12.00 – 18.00
Piątek: 12:00 – 18:00
Sobota, Niedziela: nieczynne

Wstęp wolny

logo_biale_wspolfinansowanie

Trzy pokolenia- Niezwykła historia ostatniego wieku uchwycona na płótnie przez artystów z rodziny Mierzejewskich

 

Najnowsza wystawa rodziny Mierzejewskich zatytułowana “Jerzy Mierzejewski z Rodziną” będzie do podziwiania w przestrzeniach Fundacji im. Bolesława Biegasa przy al. Jerozolimskich 51 w Warszawie. Wystawa przedstawicieli trzech pokoleń – Jerzego, Jacka, Andrzeja, Gabrieli Mierzejewskich – z jednej strony przybliża pełną dramatycznych, bolesnych doświadczeń historię rodzinną, stwarza możliwość poszukiwania związków artystycznych, wspólnych motywów i podejmowanych w twórczości problemów, z drugiej strony pozostaje prezentacją różnych pokoleń artystów, których dzielił czas historyczny lub temperament twórczy.

 

 Wystawa malarstwa Mierzejewskich powstała z inicjatywy Fundacji im. Bolesława Biegasa, we współpracy z córką Jerzego Mierzejewskiego, Gabrielą, która podtrzymuje do dziś tradycję malarską rodziny. Inspiracją dla wystawy była chęć zaprezentowania szerokiego spectrum twórczości czworga artystów, których działalność artystyczna rozwijała się na przestrzeni kilkudziesięciu lat historii, zróżnicowanych realiów, politycznych, społecznych, życiowych. Będą to zatem cztery, różne wystawy, które łączy jedna historia rodzinna. Goście będą mogli zobaczyć w sumie około 45 prac, w tym w przeważającej ilości oleje na płótnie, ale także wyjątkowe grafiki i rysunki. Wspaniałe, nostalgiczne, pełne tęsknoty prace Jerzego, zdecydowanie bardziej formalne obrazy Andrzeja, idealizm Jacka i wreszcie prace Gabrieli, lekkie, pozytywne, kobiece.

Gabriela Mierzejewska

Gabriela Mierzejewska

Jerzy Mierzejewski "Bukowina V" 1969-1970

Jerzy Mierzejewski „Bukowina V” 1969-1970

Ta niesamowita historia wielopokoleniowej twórczości artystycznej jest absolutnie warta opowiedzenia szerszej publiczności, dlatego w ramach wydarzenia będą organizowane spotkania z żyjącymi członkami rodziny, przede wszystkim z córką Jerzego, Gabrielą i jego synem Rafałem. Na potrzeby wystawy rodzina udostępniła wyjątkowe nagrania video, które dopełniają całości koncepcji. Wystawa będzie prezentowana do dnia 23 lipca 2019 r.

 

Jerzy Mierzejewski ur. 13 lipca 1917 w Krakowie, polski malarz i pedagog  PWSFTviT w Łodzi. Syn Jacka Mierzejewskiego, brat Andrzeja Mierzejewskiego, ojciec Gabrieli Mierzejewskiej. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od roku 1950 wykładowca PWSTiF, w latach 1963–1968 dziekan Wydziału Operatorskiego, w latach 1968–1974 dziekan Wydziału Reżyserii, w latach 1974–1975 prorektor uczelni. Artysta wybitny i doceniony przez znawców. Wielokrotnie odznaczany i nagradzany za wybitne osiągnięcia, między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla kultury narodowej, za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogiczne, Doktor Honoris Causa. Zmarł 14 czerwca 2012 w Warszawie

 

Jacek Mierzejewski ur. w 1883 r. w Sosnowcu, artysta malarz, członek grupy „Formiści”, ojciec Andrzeja i Jerzego, dziadek Gabrieli. Studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej, kontynuował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Leona Wyczółkowskiego i Józefa Mehoffera. W roku 1913 przebywał we Francji na stypendium. W 1917 r. został członkiem awangardowego ugrupowania Ekspresjoniści Polscy (Formiści). W 1919 r. osiedlił się w Piotrowicach koło Nałęczowa. Wczesne dzieła wykazują wpływy Mehoffera i Wyspiańskiego. Oprócz malarstwa zajmował się grafiką (akwaforty i suchoryty oraz litografie). W późniejszych pracach pojawiają się wpływy malarstwa Cézanne’a oraz kubizmu i nadrealizmu. Zmarł przedwcześnie na gruźlicę w Otwocku w 1925 roku.

 

Andrzej Mierzejewski ur. 1915 r. w Zakopanem, artysta malarz, syn Jacka Mierzejewskiego, brat Jerzego Mierzejewskiego, wuj Gabrieli Mierzejewskiej. W latach 1935–1939 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Mieczysława Kotarbińskiego. Nie należał do żadnej grupy artystycznej. Jego prace były wystawiane w wielu prestiżowych miejscach, w tym m.in. w Galerii Zachęta w 1980 oraz w Muzeum Narodowym w Warszawie w 2004. Zmarł 25 grudnia 1982.

 

Gabriela Mierzejewska ur. 1959 r. w Warszawie, córka Jerzego. W szkole średniej zaczęły powstawać jej pierwsze prace malarskie. Artystka studiowała w Aix en Provence w Ecole Superieure des Beaux – Arts gdzie w 1985 roku otrzymała dyplom z wyróżnieniem. Dodatkowo studiowała w Wyższej Szkole Plastycznej w Łodzi na wydziale malarstwa i grafiki. Po ukończeniu studiów artystka brała udział w wielu wystawach zarówno grupowych, jak i indywidualnych we Francji i w Polsce. Na początku lat 90. przyjechała do Polski z rodziną, gdzie dodatkowo rozpoczęła pracę jako scenograf teatralny. Obecnie zajmuje się malowaniem obrazów w swojej pracowni na wsi, a w Warszawie w rodzinnym domu na Żoliborzu nadal projektuje scenografię na eventy i sesje fotograficzne.





Noc Muzeów. Na golasa u Biegasa

Miejsce: Siedziba Fundacji im. Bolesława Biegasa w Polsce, AL. Jerozolimskie 51, Warszawa

Godziny otwarcia: wtorek – piątek, 12:00 – 18:00.

Muzeum im. Bolesława Biegasa zaprasza na performance grupy „8 fala”

Warszawa, 15 maja 2019 r. – 18 maja br. Muzeum im. Bolesława Biegasa weźmie udział w Nocy Muzeów. Wspierając młodych artystów i nietuzinkowe inicjatywy Muzeum zaprosiło do współpracy grupę studentów Akademii Sztuk Pięknych „8 fala”. Jej członkowie przygotowali dla wszystkich gości Muzeum performance pt. „Na golasa u Biegasa” inspirowany rzeźbami artysty. Seanse odbędą się tej nocy trzykrotnie o pełnych godzinach 21:00, 22:00 i 23:00.

Rzeźby Bolesława Biegasa, mimo że stworzone w pierwszej połowie XX wieku, są nowoczesne i bardzo plastyczne.  Utrwalone na nich pozy mają wiele znaczeń. Grupa „8 fala” w czasie Nocy Muzeów odwzoruje ich formę, dodając do niej feerię żywych barw i nowych znaczeń. Nie zdradzając za wiele, będzie to pokaz z użyciem żywych rzeźb i farby.

Grupa tak zapowiada seanse: „Nasz performance to nawiązanie do metafizycznej atmosfery twórczości Biegasa w niezwykłą noc, jaką jest Noc Muzeów. Zaprezentujemy eksponaty z kolekcji Fundacji im. Bolesława Biegasa. Zostały one objawione grupie ciał wyzwolonych „8 Fala” podczas seansu spirytystycznego. Duch Bolesława Biegasa przekazał wskazówki, jak dokonać materializowania dzieł z kręgów sferycznych.”

Seanse odbędą się tej nocy trzykrotnie o pełnych godzinach 21:00, 22:00 i 23:00.

„8 fala” to grupa performatywna, złożona z artystów, wolnych duchów, studentów i absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Celem działań grupy jest m. in. oswajanie ciała, także poprzez sztukę i jej różnorodność. W performance wezmą udział: Anna Rutkowska, Maria Złocka, Monika Oleśko, Jakub Dyskant i Antoni Lisowski.

Bolesław Biegas to jeden z najwybitniejszych polskich twórców pierwszej połowy XX wieku, tworzących poza granicami kraju. W wieku 24 lat wyjechał do Paryża i został tam do końca życia, wpisując się doskonale w rzeczywistość Ecole de Paris. Doceniany przez miłośników i znawców sztuki jako niezwykle utalentowany rzeźbiarz, twórca symbolistycznych rzeźb, znakomity malarz. Jest autorem nurtu zwanego sferyzmem. W swej twórczości sięgał do tematów trudnych
i poważnych, nawiązujących do kwestii wojny, przemocy, walki dobra ze złem, relacji między doczesnością, a prawami wszechświata i mistycyzmem.

Biegas_NocMuzeow_plakatB2-01





Ideał, intymność i subtelny dotyk – w obrazach Pawła Skurskiego

Czas trwania: 09.05.2019-29.05.2019 r.

Miejsce: Siedziba Fundacji im. Bolesława Biegasa w Polsce, AL. Jerozolimskie 51, Warszawa

Godziny otwarcia: wtorek – piątek, 12:00 – 18:00.

9 maja w muzealnych przestrzeniach Fundacji im. B. Biegasa przy al. Jerozolimskich 51 została otwarta najnowsza wystawa malarstwa Pawła Skurskiego. Artystę reprezentuje galeria Artroom (www.artroom.com.pl)

 

To jest wystawa-prowokacja, choć bez epatowania seksem czy przemocą. Wręcz przeciwnie. To jest wystawa-wyzwanie. Postawione nie byle komu, bo całej współczesnej sztuce. Paweł Skurski głośno mówi to, o czym wielu myśli po cichu. Czy dzisiejsze dzieła sztuki są nośnikiem tego, czego dawniej oczekiwano od malarstwa: piękna i ideałów? Bez wahania odpowiada: nie. W świecie pędzącym coraz bardziej do przodu, pożerającym już nie tylko własne dzieci, ale i wnuki, kwestionującym niemal wszystko, nawet to, co miało miejsce całkiem niedawno, Skurski konstruuje mocny punkt zaczepienia, prowokując odrodzenie etycznych i estetycznych wartości – pisze komisarz wystawy Piotr Sarzyński.

skurski 1skurski 2

 

Historia Ludzka” jest cyklem obejmującym 70 prac zrealizowanych przez Pawła Skurskiego w latach 2012-2019. Pracując nad kompozycjami artysta zaopatrzył je w osobisty komentarz, który pozwoli nam wniknąć w świat towarzyszących obrazom symboli, intymnych emocji i przemyśleń – jednocześnie zanurzając nas w sam proces powstawania dzieła sztuki. Na wystawie będziemy mogli prześledzić wszystkie etapy jego twórczej drogi:od spontanicznych szkiców z wyobraźni, przez precyzyjne studia portretowe, po wielkoformatowe obrazy olejne. Przy tym, jak zapowiada artysta, sama wystawa będzie organicznym elementem tego procesu. Podczas wernisażu bowiem, razem z projektantką Chi Chi Ude, malowali symultanicznie na szybie. Temat dzieła: kobieta i mężczyzna, tak jak oni byli dla siebie wzajemnie partnerami w malowaniu i pozowaniu. Wystawa „Historia ludzka” jest o kobiecie i mężczyźnie, tematem obrazu jest motyw tańca, para wyciąga do siebie dłonie, mężczyzna zaprasza kobietę do tańca. Goście mogli zobaczyć proces powstawania obrazu od pierwszej kreski. Na koniec artysta poprosił Chi Chi Ude do tańca.

Oprócz malowania przed oczami publiczności podczas wernisażu, artysta zamierza malować podczas trwania całej wystawy, kładąc ostateczne szlify na poszczególnych dziełach – dopuszczając tym samym widza jako naocznego świadka samego magicznego „momentu kreacji”.

Paweł Skurski to jeden z najbardziej wyrazistych polskich współczesnych artystów. Od samego początku zyskał sobie opinię charyzmatycznego indywidualisty, kroczącego własną ścieżką, poza artystycznym mainstreamem. Na przekór współczesnym tendencjom poszukuje w obrazie harmonii i humanistycznego piękna – zwracając się tym samym ku odwiecznym europejskim wartościom. O sobie mówi: Jak wielkie drzewo, wrastam korzeniami głęboko w to, co było na początku. Co niegdyś było magiczne i święte. Co wymagało umiejętności; co nazywano „sztukami pięknymi”. […] Jestem idealistą. Szukam tego, co w człowieku najwspanialsze – co inspiruje do życia i buduje między ludźmi więź. Uniwersalnych zasad tego wszystkiego, co uznajemy za szlachetne.

 Od malarstwa i od siebie oczekuje opowieści o uczuciach najprostszych, ale i najważniejszych: miłości, przyjaźni, więzi. Opowieści o relacjach człowieka z innymi ludźmi, z naturą, ale i z samym sobą. Jego alegoryczne kompozycje, pełne są ukrytych symboli i znaczeń. Malowane z rozmachem, odznaczają się niebywałym kunsztem, zarazem subtelnością i estetycznym wyrafinowaniem.

 

Paweł Skurski

W 2003 r. otrzymał dyplom z Malarstwa i Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Równocześnie kształcił się w Wyższej Szkole Filmowej i Teatralnej w Łodzi na Wydziale Reżyserii. Zadebiutował w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej projektem „Zadbane pożądania”. Od tego czasu jego dzieła były pokazywane na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych na całym świecie. Jego obrazy można było obejrzeć m.in. w Agora Gallery w Nowym Jorku, Great Albert Hall w Londynie czy Les Beaux-Arts w Paryżu. Spektakularnym sukcesem okazał się pokaz jego cyklu „Chwila w klatce” w Pawilonie Polskim podczas Wystawy Światowej na Expo w Szanghaju. Artysta do niedawna prowadził także własną galerię Omphalos w Warszawie, gdzie organizował zamknięte pokazy swojego malarstwa.

Kurator wystawy: Natalia Cetera; Komisarz: Piotr Sarzyński

Paweł Skurski , Historia Ludzka, wystawa w muzeum im. Bolesława Biegasa

Paweł Skurski -Historia Ludzka, wystawa w muzeum im. Bolesława Biegasa

Paweł Skurski , Historia Ludzka, wystawa w muzeum im. Bolesława Biegasa

Paweł Skurski -Historia Ludzka, wystawa w muzeum im. Bolesława Biegasa

Paweł Skurski oraz Chi Chi Ude podczas live painting'u

Paweł Skurski oraz Chi Chi Ude podczas live painting’u

Radzimir Dębski oraz Paweł Skurski

Radzimir Dębski oraz Paweł Skurski

Michał Piróg, Paweł Skurski oraz Chi Chi Ude

Michał Piróg, Paweł Skurski oraz Chi Chi Ude

Mariola Bojarska-Ferenc oraz Marzena Szustkowska

Mariola Bojarska-Ferenc oraz Marzenna Szustkowska

Grażyna Wolszczak

Grażyna Wolszczak

Anna Jurksztowicz oraz Paweł Skurski

Anna Jurksztowicz oraz Paweł Skurski

Francys Barraza Sudnicka

Francys Barraza Sudnicka

Stefano Terrazzino

Stefano Terrazzino





Wystawa twórczości Petrusa Wandreya

Czas trwania: 18.12.2018 – 31.01.2019 r.

Miejsce: Siedziba Fundacji im. Bolesława Biegasa w Polsce, AL. Jerozolimskie 51, Warszawa

Godziny otwarcia: wtorek – piątek, 12:00 – 18:00.

Fundacja im. Bolesława Biegasa w Polsce zorganizowała w  swojej siedzibie wystawę twórczości niezwykłego artysty jakim jest Petrus WandreyTen nietuzinkowy artysta swoją twórczość zawdzięcza fascynacji do surrealizmu, pop-artu a także dadaizmu by ostatecznie kody binarne stały się głównym nurtem do tworzenia jego prac. Skutkiem tychże poczynań jest digitalizm, którego Wandrey jest niezaprzeczalnym prekursorem a my możemy podziwiać tą sztukę jego oczami.

King Cool and Queen Cool

KING COOL and QUEEN COOL

Formalny język cyfrowy Wandreya tworzą piksele – najmniejsze predefiniowane elementy obrazu o kwadratowym kształcie. Piksele ułożone pionowo lub poziomo pozwalają stworzyć dowolną figurę. W 1978 r. poinauguracji swojego panelu pt. „Science and Beyond” (Nauka i to, co poza nią) w Nowym Jorku Wandrey ogłasza początek ery digitalizmu. Zauważa także, iż formalny język cyfrowy pozbawiony jest dominacji osobliwych cech czy elementów wskazujących na konkretne państwa lub kontynenty. Zamiast tego, po raz pierwszy mamy do czynienia z formą graficzną, która jest powszechnie rozumiana i akceptowana na całym świecie. Jednocześnie technika kreatywna służy mu jedynie za środek przekazu – w formie idei – tego, co uważa za konieczne do zakomunikowania. Środek przekazu jest zatem ideą. Mimo iż inni artyści wybrali ścieżkę digitalizmu, to Petrus Wandrey jest bezsprzecznie wybitnym pionierem tego nurtu.

Money has no smell

MONEY HAS NO SMELL

MONA-MONEY RED

MONA-MONEY RED

Według Wandreya technologia i sztuka nie stoją ze sobą w opozycji: potrzebne jest raczej ich wspólne przymierze. Z tego powodu nie poprzestaje na pikselach, lecz zgłębia cały świat komputerów i gadżetów opartych na zaawansowanej technologii, takich jak płytki drukowane, mikroprocesory, diody, radiatory, przewody, dyski oraz wiele innych. „Złom komputerowy” może być źródłem inspiracji, może być przetworzony w formie artystycznej i wykorzystany w nowym, nieoczekiwanym kontekście. Dlatego też wśród jego dzieł znalazły się obrazy, grafiki, płaskorzeźby, rzeźby, instalacje, dzieła sztuki przedmiotowej i prace projektowe. Kolekcja składa się z prac powstałych od połowy lat 80. do ostatnich projektów.

BIOGRAFIA

Petrus Wandrey (urodzony 8 marca 1939 r. w Dreźnie, zmarły 5 listopada 2012 r. w Hamburgu). Mieszkał w Hamburgu przez prawie siedem dekad i to właśnie tam  w latach 1960-1963 Petrus Wandrey studiował projektowanie ubiorów, sztukę użytkową, w tym wzornictwo włókiennicze, grafikę reklamową i użytkową, a w latach 1963-1968 uczęszczał na Akademię Sztuk Pięknych (HFBK).

We wczesnych latach Wandrey pracował także jako grafik i ilustrator, projektował liczne okładki płyt wszystkich gatunków muzycznych. Jego charakterystyczny styl jest widoczny na okładkach i ilustracjach takich magazynów jak „Spiegel, „Stern” czy „Capital”. Projektował także plakaty do filmów reżysera Rainera Wernera Fassbindera oraz plakaty znanych kapel rockowych.

Evergreen-Evergrey, Yes We Can /Yes We Pay,

Evergreen-Evergrey, Yes We Can /Yes We Pay,





Wystawa malarstwa Denys’a Molerio

Czas trwania: 19.11.2018 – 19.12.2018 r.

Miejsce: Siedziba Fundacji im. Bolesława Biegasa w Polsce, AL. Jerozolimskie 51, Warszawa

Godziny otwarcia: wtorek – piątek, 12:00 – 18:00.

Fundacja im. Bolesława Biegasa w Polsce zorganizowała w  swojej siedzibie wystawę malarstwa młodego artysty urodzonego w  1988 roku  w Havanie – Denysa Molerio. Należy on do Kubańskiego Narodowego Związku Artystów Plastyków. Dwukrotnie był uczestnikiem międzynarodowego (X i XI ) Biennale w Hawanie ,gdzie miał autorskie wystawy “Arquitectura de la vida” w 2009 i ”Habits” w 2012 roku. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Sztuk Pięknych San Alejandro w Hawanie, oraz jako stypendysta – Institute Superior of Arts (ISA) w Hawanie.

W swoim dorobku ma wiele wystaw krajowych jak i międzynarodowych;min. “Living room  of Southeast” Lyon, Francja, w “Gallery Maison Dauphins” Lyon Francja, brał udział w projekcie “Urban Rumor” Paryż, Francja, “Contemporary painting” Dominikana, “Shot” IX International Colloquy of Digital Art, Hawana. Jego prace znajdują się w prywatnych kolekcjachw min. Kanadzie, Francji, USA, Hiszpanii, Dominikanie, Kubie, Polsce.

Coalition

 TEORIA NIESKAZITELNOŚCI

Twórczość Molerio jest w zasadzie dyskursem o istocie tego czym jest a czym nie jest portret. Wszechogarniający motyw chłodu i pozostałych przenikających go elementów symbolizuje tendencje doprzybierania masek tożsamości. Artysta doszukuje się odpowiedzi na pytania dotyczące degeneracji naszej egzystencji. Postacie i ich otoczenie są połączone w zróżnicowanych relacjach, dla których przypisana jest osobista narracja. Dzieła te odnoszą się do nieustannej pogoni za własną powierzchowną rekonstrukcją, wykraczającą poza sfery naturalne.

 

Consciousness of nothing

Androgyny

 

 







wszelkie prawa zastrzeżone - 2015 - Bolesław Biegas - made by station75.com